Healthy Life Ad
Life Style

လည္ေခ်ာင္းကင္ဆာကုသေအာင္ျမင္ထားတာ၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီဆိုတဲ့မဇင္မာမိုးစက္

ဇြန္ခိုင္ဦး (ေဆး၀ါးတကၠသိုလ္)

အမည္ရင္းမဇင္မာေဌးျဖစ္ေသာ္လည္း သီခ်င္းဆိုသည့္ ဇင္မာမိုးစက္ နာမည္ကိုသာ အမ်ားက သိကြၽမ္းေလ့ရွိၾကသည္။ ယခုအခါ ေခ်ာေမာလွပၾကည့္ေကာင္းေသာ ကိုယ္ဟန္ရွိၿပီး စကားေျပာ သြက္လက္သူ မဇင္မာမိုးစက္သည္ ၂၃-၁၀-၂၀၀၄ ရက္ေန႔၊ အသက္ ၂၀ အရြယ္ သခ်ၤာေမဂ်ာျဖင့္ တကၠသိုလ္ ဒုတိယႏွစ္တက္ေနစဥ္တြင္ လည္ပင္း၌ အက်ိတ္ေရာင္သလို စတင္ခံစားခဲ့ရေၾကာင္း သူ၏ ကင္ဆာခရီးလမ္းအစကို ျပန္ေျပာင္းေျပာျပခဲ့သည္။

“ လည္ပင္းမွာအက်ိတ္ေလးေရာင္သလို စျဖစ္ ေတာ့ ႐ိုး႐ုိးပဲျဖစ္တယ္ထင္ၿပီး ေဆးေလး ဘာေလး လိမ္းလိုက္တယ္။ တစ္ေန႔က်ေတာ့ အေမက ငါးခူနဲ႔ ရဲယိုရြက္နဲ႔ ခ်က္ေကြၽးတာကို စားလိုက္ေတာ့ အ႐ိုးစူး တယ္ထင္ၿပီး ပါးစပ္ကို ဟၾကည့္လိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ အာေခါင္ထဲ အာသီးေနရာမွာ ေက်ာက္ခက္လို အလံုးႀကီး အႀကီးႀကီးျဖစ္ေနတာကို ေတြ႕လိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ လန္႔ေတာင္ လန္႔သြားတယ္။ ဆရာ၀န္ေတြက နား၊ ႏွာေခါင္း၊ လည္ေခ်ာင္းေဆး႐ံုကို ၫႊန္တာနဲ႔ သြားျပလိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ “ အာသီးခြဲရမယ္၊ အာ သီးခြဲလိုက္ရင္ေကာင္းသြားမွာပါ” ဆိုတာနဲ႔ ခြဲမယ့္ ရက္ကိုသြားလုိက္တယ္။ ဆရာ၀န္ေတြက မသကၤာဘူးဆိုၿပီး ထံုေဆးနဲ႔ အသားစယူစစ္လိုက္ေတာ့မွ “ ကင္ဆာျဖစ္ေနတာ” လို႔ သိလိုက္ရတယ္”

အသက္ ၂၀ အရြယ္ လန္းဆန္းတက္ၾကြေနတုန္း၊ ႏုပ်ဳိသစ္လြင္တုန္းအခ်ိန္တြင္ “ ကင္ဆာျဖစ္ ေနၿပီ” ဆိုေသာ စကားသံၾကားလိုက္ရသည့္အခါ မဇင္မာမိုးစက္ ေၾကာင္ေတြေတြ ျဖစ္သြားခဲ့ရသည္။


“ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ရွင္လ်က္နဲ႔ေသသလို ျဖစ္သြားခဲ့ရတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြက ကိုယ့္ကို စကားလာေျပာလည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့သလို ျဖစ္သြားတယ္။ ဘယ္လိုပဲ အၿမဲေတြးေနမိသလဲဆိုေတာ့ “ ေနာက္ ေျခာက္လေလာက္ေနရင္ ဒီေလာကမွာဘာေတြ ျဖစ္ ေနသလဲ ငါမသိရေတာ့ဘူး” ဆိုၿပီး ေတြးေနမိတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေသလူလိုပဲ . .ဘယ္ေလာက္ပဲ အံ့ၾသစရာေကာင္းတဲ့ ကိစၥျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ကိစၥျဖစ္ျဖစ္ကိုယ္နဲ႔ မဆိုင္ေတာ့ ဘူး။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္လံုး၀ မဲ့သြားခဲ့ပါတယ္” ဟု မဇင္မာမိုးစက္က ဆိုသည္။

ရန္ကုန္ေဆး႐ံုႀကီးကို လႊဲလိုက္သျဖင့္ ထိုအခ်ိန္မွစတင္ကာ ကင္ဆာေဆးသြင္းကုထံုးႏွင့္ ဓာတ္ေရာင္ျခည္ကုထံုးတို႔ကို ခံယူခဲ့ရေၾကာင္း သိရသည္။

“ တကၠသိုလ္တက္တာကိုလည္း ခဏနားလိုက္ ရတယ္။ ကင္ဆာေဆးသြင္းကုထံုး ေျခာက္ႀကိမ္နဲ႔ ဓာတ္ေရာင္ျခည္ကုထံုးကိုေတာ့ အႀကိမ္ ၃၀ ျပဳလုပ္ ရမယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ကင္ဆာအဆင့္ကိုေတာ့ ေသခ်ာမေျပာလိုက္ဘူး၊ ဒါေပမဲ့ အသိဆရာ၀န္တစ္ ေယာက္ကိုေမးၾကည့္ေတာ့ အဆင့္(၂)နဲ႔ (၃)ၾကား လို႔ ေျပာပါတယ္။

အစပိုင္းကေတာ့ သီခ်င္းဆိုတာကို အေပ်ာ္ဆိုၿပီး လုပ္လိုက္တာ၊ ေနာက္ပိုင္း သီခ်င္းဆိုတာနဲ႔ အသက္ေမြး၀မ္း ေက်ာင္းလုပ္ေတာ့ မိသားစုကလည္း ကြၽန္မကို မေသဘဲနဲ႔ ရွင္လာတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘာလုပ္လုပ္ ကိုယ့္ကိုၾကည့္ၿပီး ေက်နပ္ေနၾကတယ္ . . .

ကုသတုန္းက ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ အခက္အခဲေတြက ေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ။ လည္ေခ်ာင္းကို ဓာတ္ေရာင္ျခည္ေပးလိုက္ေတာ့ တံေတြးဂလင္းေတြထိခိုက္သြား တယ္။ ဒါနဲ႔လည္ေခ်ာင္းႀကီးက ေျခာက္ေသြ႕ၿပီး ဘာ မွစားလို႔မရ၊ မ်ဳိလို႔မရေတာ့ဘူး။ ဆံပင္ေတြလည္း အကုန္ကြၽတ္ကုန္တယ္။ မ်က္ႏွာဆိုလည္း မည္းသည္းကုန္တယ္။ သြားဖံုးေတြေကာ လက္မွာရွိတဲ့ အေၾကာေတြပါမည္းတူးကုန္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက မွန္လည္း မၾကည့္ရဲဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြ အိမ္ကိုလာရင္ေတာင္ အေတြ႕မခံေတာ့ဘူး။ ရွက္တာကိုး။ ထိုင္လို႔လည္း မရဘူး။ အားမရွိေတာ့ဘူး။ ေရေႏြးၾကမ္းပန္းကန္လံုးထဲ ႏြားႏို႔ထည့္ထားၿပီး ႏြားႏို႔ေလး တစ္ဇြန္းေသာက္ဖို႔အေရး လူက မနည္းထိုင္ၿပီး မ်က္ရည္ေတြ ေတြေတြက်ေနခဲ့တာ။ အက်ိတ္ကလည္း လည္ေခ်ာင္းထဲမွာရွိေနၿပီး ဓာတ္ေရာင္ျခည္ ေပးလိုက္ေတာ့ ပိုခံစားရတယ္။ အဟြတ္လို႔ ေခ်ာင္းဆိုးလိုက္ရင္ လည္ေခ်ာင္းက ဆတ္ခနဲကြဲသြားၿပီး တံေတြးေထြးလိုက္ရင္ ေသြးေတြထြက္လာတာ။

ကင္ဆာေဆးသြင္းတုန္းက အစာစားလို႔မရတဲ့ အျပင္ သူမ်ားေတြ အစာစားတာ ျမင္ရင္ေတာင္ ပ်ဳိ႕ ေနတာ။ ဒါေပမဲ့ ႏွာေခါင္းပိုက္ကို အထည့္မခံခဲ့ဘူး။ ႏြားႏို႔ေလးတစ္ခြက္၀င္ေအာင္ တစ္ေန႔လံုး အခ်ိန္ယူ ၿပီး ေသာက္ခဲ့တာ။ အေဖ၊ အေမေတြ ကိုယ့္ၾကည့္ ၿပီး သနားေနမွာစိုးလို႔ “ မၾကည့္ၾကပါနဲ႔၊ သမီးရ ေအာင္စားပါမယ္” ဆိုၿပီး မ်က္ရည္ေတြေတြ က်ရင္းနဲ႔ အတင္းမ်ဳိခ်ခဲ့ရတယ္။

အိပ္ေပ်ာ္ေနခ်ိန္မွာ အေဖ၊ အေမက ဆံပင္ကြၽတ္တာေတြ ဖယ္ေပးတယ္။ ေနာက္ဆံုး ဆံပင္က ေျပာင္ထြက္သြားတာ” ဟု ေျပာျပခဲ့သည္။
အသက္ ၂၀ အရြယ္ ဇင္မာမိုးစက္သည္ ကင္ ဆာေဆးသြင္းကုထံုးႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ႏွင့္ ဓာတ္ေရာင္ ျခည္ကုထံုး အႀကိမ္ ၂၀ ေျမာက္တို႔တြင္ ပင္ပန္းအား နည္းလြန္းသျဖင့္ ကုသမႈကို ရပ္နားခဲ့ေတာ့သည္။

“ အဲဒီအခ်ိန္မွာ လူက ေပါင္ခ်ိန္ ၈၀ေလာက္ပဲ ရွိေတာ့တယ္။ လမ္းလည္း မေလွ်ာက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ သူမ်ား ကုန္းပိုးမွပဲ သြားႏိုင္ေတာ့တယ္။ လူကလည္း ႏံုးခ်ည့္ၿပီး မလႈပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အေဖနဲ႔ အေမကို” သမီးေဆး႐ံုကို မသြားေတာ့ဘူး။ ျဖစ္ခ်င္တာ ျဖစ္ ပေစေတာ့။ အိမ္မွာပဲေနေတာ့မယ္။ ဆက္ၿပီး ကုသမႈ ခံယူမယ့္ ဒဏ္ေတြကိုမခံႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္ဘာသာ က်န္းမာေအာင္လုပ္ေတာ့မယ္” လို႔ ေျပာၿပီး မသြားေတာ့ဘူး”
ကင္ဆာကုသခ်ိန္တြင္ မိသားစု၏ ေႏြးေထြးေသာ ေမတၱာတရား၊ ၾကင္နာေသာ ေထာက္ပံ့ အားေပးမႈကို အျပည့္အ၀ရရွိခဲ့ေၾကာင္း မဇင္မာမိုးစက္က ဆိုသည္။

“ အေဖဆို တကၠစီေမာင္းၿပီး ေဆးကုစရိတ္ကို ရွာေပးခဲ့တာ။ ကုန္ခ်င္သေလာက္ ကုန္ပေစဆိုၿပီး ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မၿငိဳမျငင္ အကုန္လုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အေမကလည္း ေဘးကေန ျပဳစုအားေပးခဲ့တယ္။ ေမာင္ေလးနဲ႔ ညီမေလးကလည္း ကိုယ့္မ်က္ႏွာၾကည့္ ၿပီး ေနခဲ့ၾကတယ္။ အခုေနေကာင္းလာေတာ့ သူတို႔က ပိုၿပီး တန္ဖိုးထားလာၾကတယ္။

စိတ္တစ္ခုတည္းနဲ႔ ရွင္ခဲ့တာ။ ငါရေအာင္ စားမယ္၊ ငါရေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုၿပီး ႀကိဳးစားခဲ့တာ။ ကင္ ဆာသမားအေတာ္မ်ားမ်ားကမစားႏိုင္၊ မေသာက္ႏိုင္ အာဟာရျပတ္ၿပီး မခံႏိုင္ဘဲ ေသတာမ်ားတယ္ေလ။ ဒါနဲ႔ လူေတြ ၫႊန္တဲ့ သဘာ၀ေဆးေလးေတြ စားတယ္။ ေဆးျမစ္ျပဳတ္ရည္ေလးေတြ ေသာက္တယ္။ အစားအေသာက္အေနနဲ႔ ထူးထူးျခားျခား စားျဖစ္ခဲ့ တာက ေထာပတ္သီးပဲ။ ေထာပတ္သီးကို တအားစား တယ္။ ေနမေကာင္းျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္ ဘာမွ မမ်ဳိခ် ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ေထာပတ္သီးေဖ်ာ္ရည္ေသာက္တယ္။ အေမကလည္း သူစားလို႔ ၀င္တာ စားပါေစဆိုၿပီး ေထာပတ္သီးကိုမ်ဳိးစံုလုပ္ေကြၽးတယ္။

ေက်ာင္းကို ေဆးခြင့္တင္လိုက္တယ္။ Day တက္ေနတာဆိုေတာ့ ေဆးခြင့္တင္ထားေပမယ့္ စာေမးပြဲေျဖခါနီးက်ေတာ့ နည္းနည္းသက္သာလာတာနဲ႔ သြားေျဖတယ္။ ဆရာမေတြကလည္း ခြင့္ျပဳေပးတယ္။ ေျဖလိုက္တာ ေအာင္သြားတယ္” ဟု မဇင္မာမိုးစက္က ဆိုသည္။
၂၀၀၅ ခုနစ္တြင္ သခ်ၤာေမဂ်ာျဖင့္ ဘြဲ႕ရခဲ့ေသာ မဇင္မာမိုးစက္သည္ ကင္ဆာေရာဂါ ခံစားရၿပီး ေနာက္ ၀ါသနာပါေသာ အလုပ္မ်ားကို လုပ္မည္ဟု စဥ္းစားကာ သီခ်င္းစဆိုခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

Unplugged ေတြ လိုက္ဆိုတယ္။ သီခ်င္း ေလးေတြ လိုက္ဆိုရင္း မိသားစုကို ဦးေဆာင္တယ္။ အေဖက ဆံုးသြားခဲ့တယ္။ အိမ္မွာ အေမနဲ႔ ေမာင္ ေလး၊ ညီမေလးရွိေတာ့ သူတို႔ကို ကိုယ္က ဦးေဆာင္ေပးတယ္။ အစပိုင္းကေတာ့ သီခ်င္းဆိုတာကို အ ေပ်ာ္ဆိုၿပီး လုပ္လိုက္တာ၊ ေနာက္ပိုင္း သီခ်င္းဆိုတာ နဲ႔ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းလုပ္ေတာ့ မိသားစုကလည္း ကြၽန္မကိုမေသဘဲနဲ႔ ရွင္လာတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘာလုပ္လုပ္ ကိုယ့္ကိုၾကည့္ၿပီး ေက်နပ္ေနၾကတယ္”

ကင္ဆာကုသၿပီး သံုးႏွစ္အၾကာတြင္ ဇင္မာမိုးစက္သည္ ဖူးစာရွင္ကိုသန္းေဇာ္ဟိန္းႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့ၿပီး သမီးတစ္ေယာက္ ဖြားျမင္ခဲ့သည္။

“ အခုဆို ကင္ဆာျဖစ္ၿပီးတာ ၁၃ ႏွစ္ေက်ာ္သြားၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ေဆးေတာ့ ျပန္မစစ္ျဖစ္ဘူး။ ခါးသည္းလြန္းလို႔ ေဆး႐ံုနားကိုေတာင္ ျဖတ္မေလွ်ာက္ခ်င္ ေတာ့ဘူး။ ကင္ဆာကုၿပီး တစ္ႏွစ္ေလာက္အတြင္းမွာ ကင္ဆာဌာနသြားတဲ့ လမ္းကို ေတြ႕တာနဲ႔ ဒူးေတြပါ ေခ်ာင္က်လာတာ။ ကိုယ္က အရမ္းခံလိုက္ရေတာ့ ေဆးစစ္ရမွာကိုလည္းေၾကာက္ေနတယ္” ဟု ဆိုသည္။
ကင္ဆာေရာဂါဆိုးဒဏ္ကို ခံစားခဲ့ရေသာ မဇင္မာမိုးစက္က ေလာကႀကီးတြင္ အေရးပါဆံုးမွာ “ က်န္းမာေရးေကာင္းမြန္ျခင္း” ဟု ယူဆထားသည္။

ကင္ဆာျဖစ္ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ –
“ အိမ္ေဘးမွာက ကားေဘာ္ဒီ႐ံုရွိတယ္။ အဲဒီကအနံ႔ေတြကို ေတာက္ေလွ်ာက္႐ွဴခဲ့ရတာ။ အိမ္မွာ ကင္ဆာေၾကာင့္ အိပ္ရာထဲ လွဲေနခ်ိန္မွာလည္း တစ္ေလွ်ာက္လံုး ႐ွဴခဲ့ရတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မေကာင္းတဲ့ အနံ႔ေတြကို ႐ွဴခဲ့ရတာေၾကာင့္ ကင္ဆာျဖစ္သလားလို႔ ေတြးမိတယ္။ က်န္တာကေတာ့ သိပ္မရွိပါဘူး။ အေဖကေတာ့ ကြၽန္မျဖစ္ၿပီးမွ အစာေရမ်ဳိျပြန္ ကင္ဆာျဖစ္တာပါ။ အေဖကေတာ ဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္” ဟု မဇင္မာမိုးစက္က သူ႔ထင္ျမင္ခ်က္ကိုေျပာျပခဲ့သည္။

ယခုအခါ အသက္ ၃၃ ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္သည့္ မဇင္မာမိုးစက္သည္ ခင္ပြန္းကိုသန္းေဇာ္ဟိန္း၊ သမီးေလး မိုးစက္ျဖဴတို႔ႏွင့္အတူ ေျမာက္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့စြာ ေနထိုင္လ်က္ရွိသည္။


ကင္ဆာကုသေအာင္ျမင္ၿပီးေနာက္ပိုင္း ေနထိုင္ မႈပံုစံႏွင့္ပတ္သက္၍-
“ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဂီတပြဲေတာ္မွာ ၿပိဳင္ထားတာပါ တဲ့အတြက္ မႏၲေလးသြားၿပီး သီခ်င္းဆိုရဦးမယ္။ အခုက်ေတာ့လည္း ေနေကာင္းတာမ်ား ေခ်ာင္းေတာင္မဆိုးဘူး။ သီခ်င္းေတြကိုလည္း တစ္ေန႔ ၁၅ ပုဒ္-အပုဒ္ ၂၀ေလာက္ဆိုတယ္။ အစပိုင္းတုန္းက ေတာ့ သမီးေလးေမြးၿပီး “ ငါ့သမီးေလး တစ္ႏွစ္ ေလာက္အထိေနရရင္ ေနေပ်ာ္ပါၿပီ” လို႔ ေတြးခဲ့တယ္။ သမီးေလး တစ္ႏွစ္ေက်ာ္အထိ အသက္ရွင္ေတာ့ “ ငါ့သမီးေလးႀကီးလာတာ ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္၊ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္အထိေနရရင္ ေနေပ်ာ္ပါၿပီ” . . အဲဒီလိုေတြးရင္း ေတြးရင္း သမီးေလးက အခုဆို ရွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ရွိသြားပါၿပီ။

အသက္ ၂၀ ေက်ာ္စမွာ ေပ်ာ္ရႊင္တက္ၾကြမေနရဘဲ ေဆး႐ံု၊ ေဆးခန္းမွာပဲ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ရတာပါ။ ဘ၀ကေနဖို႔ မေသခ်ာေတာ့ေပမယ့္ အ႐ႈံးမေပးခဲ့ပါ ဘူး။ ဓာတ္ေရာင္ျခည္ေပးလို႔ မ်က္ႏွာနဲ႔ လည္ေခ်ာင္းမွာ မွတ္ထားတဲ့ ခရမ္းေရာင္အမွတ္ႀကီးေတြရယ္၊ တစ္လေက်ာ္ေလာက္ ေရမထိရလို႔ မည္းညစ္ႏြမ္းေန တဲ့ မ်က္ႏွာႀကီးနဲ႔ ဒုတိယႏွစ္စာေမးပြဲကို ခ်ည့္နဲ႔နဲ႔နဲ႔ ေျဖခဲ့ဖူးပါတယ္။

ဓာတ္ေရာင္ျခည္ေၾကာင့္ တံေတြးဂလင္းေတြ ပ်က္စီးကုန္လို႔ ပါးစပ္က သားေရမထိန္းႏိုင္၊ လည္ေခ်ာင္းေတြကလည္း ကြဲအက္ၿပီး ေသြးထြက္လို႔ ႏြားႏို႔အၾကမ္းပန္းကန္တစ္ခြက္စာေလာက္ေလးကို တစ္ေနကုန္ မ်ဳိခ်ခဲ့ရတာေတြ၊ အစာမစားႏိုင္ေတာ့လို႔ အ႐ိုးေပၚအေရတင္ ျဖစ္ခဲ့တာေတြ ေဆးသြင္းတဲ့ကာလ တစ္ေလွ်ာက္လံုးလည္း ဘ၀တူေတြပဲ သိႏိုင္တဲ့ ဒုကၡေ၀ဒနာမ်ဳိးစံု အံႀကိတ္ခံခဲ့ရတာပါ။ အခုေတာ့လည္း ေန႔ရက္တိုင္းက ကြၽန္မအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အသစ္ေတြ၊ အားအင္အသစ္ေတြနဲ႔ပါ . . အဲဒါေၾကာင့္ ဘ၀တူအားလံုးလည္း စိတ္ဓာတ္မက်ဘဲ အားတင္းထားၾကပါ။

ကြၽန္မ ျဖစ္တုန္းက ၁၃ ႏွစ္ရွိခဲ့ၿပီဆိုေတာ့ ေဆးေတြက နည္းနည္းျပင္းတယ္။ ေဘးထြက္ဆိုးက်ဳိးလည္း မ်ားတယ္။ အခုေတာ့ တစ္ေန႔ထက္ တစ္ေန႔ေဆး၀ါးဓာတ္စာေတြကလည္း ေခတ္မီတိုးတက္လာ ေနတာေၾကာင့္ ေရာဂါကို အျမစ္ျပတ္ကုသႏိုင္ေနၿပီ ျဖစ္လို႔ ႀကံ့ႀကံ့ခံျဖတ္ေက်ာ္ႏုိင္ၾကပါေစ။

လူေတြက ေတြ႕ရင္ ဘာေတြစားလဲ ေမးၾကတယ္။ ေထြေထြထူးထူးေတာ့ မရွိပါဘူး။ အဓိကက ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတယ္၊ စိတ္ေပ်ာ္တဲ့ အလုပ္ေတြျဖစ္တဲ့ သီခ်င္းဆိုတာ၊ သိုးေမႊးအ႐ုပ္ထိုးတာေလးေတြ လုပ္တယ္။ အသက္ရွင္ေနတုန္း ကိုယ္၀ါသနာပါတာေတြ အကုန္လုပ္တယ္” ဟု ေျပာျပခဲ့ၿပီးအျခား ကင္ဆာေ၀ဒနာရွင္မ်ားသို႔ မဇင္မာမိုး စက္ ေျပာခ်င္သည့္ စကားမွာ “ စိတ္ဓာတ္မက်ပါနဲ႔” ဆိုေသာ စကားပင္။
“ ေျပာခ်င္တာက ဘာလိုပဲရင္ဆိုင္ရပါေစ စိတ္ဓာတ္မက်ဘဲ ရဲရဲ၀ံ့၀့ံ ရင္ဆိုင္ဖို႔ပါပဲ။ စိတ္က အဓိကပါပဲ။

ေဆးကုသမႈကို ကိုယ္က ၿပီးဆံုးေအာင္ မလုပ္ ခဲ့ေတာ့ ကုသမႈ ရပ္လုိက္ကာစ သံုးေလးႏွစ္မွာ အာ သီးေရာင္တာ၊ လည္ေခ်ာင္းနည္းနည္းနာတာမ်ဳိးျဖစ္ ရင္ ငါျပန္ျဖစ္ၿပီးလား မသိဘူးဆိုတဲ့ သံသယစိတ္နဲ႔ ေနခဲ့ရတယ္။ ေနမေကာင္းျဖစ္တာက နည္းနည္း၊ ကင္ဆာျပန္ျဖစ္ၿပီထင္တယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္က်တာက မ်ားမ်ား . . ဒီလို သံသယေတြနဲ႔ ေနခဲ့ရေတာ့ တျခားသူေတြကို အႀကံေပးခ်င္တာက ကုသမႈကို ဆရာ ၀န္ေတြ ၫႊန္ၾကားတဲ့အတိုင္း အၿပီးအစီး ခံယူၾကပါလို႔ အႀကံျပဳလိုပါတယ္” ဟု မဇင္မာမိုးစက္က သူ႔အေတြ႕အႀကံဳမွတစ္ဆင့္ အႀကံျပဳစကား ေျပာၾကားလိုက္ပါသည္။

_ _ _

(မွတ္ခ်က္။ ။ ဓာတ္ပံုမ်ားကို မဇင္မာမိုးစက္၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အယ္ဒီတာ)

(Healthy Life ဂ်ာနယ္မွ စီစဥ္တင္ဆက္သည့္ အပတ္စဥ္ ေသာၾကာေန႔ထုတ္ Healthy Life ဂ်ာနယ္၊ https://www.facebook.com/healthylifejournalmyanmar/ ႏွင့္ www.healthylifejournalmyanmar.com တို႔တြင္ ေဖာ္ျပပါရွိသမွ် က်န္းမာေရးႏွင့္ အလွအပဆိုင္ရာ သတင္းမ်ား၊ သတင္းေဆာင္းပါးမ်ား၊ အေမးအေျဖမ်ား၊ ဘာသာျပန္ေဆာင္းပါးမ်ားကို လြတ္လပ္စြာ မွ်ေ၀ႏိုင္ပါသည္။ သို႔ရာတြင္ မည္သည့္ Facebook စာမ်က္ႏွာ၊ Website မ်ားတြင္မဆိုျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပျခင္းကို ခြင့္မျပဳပါေၾကာင္း အသိေပး ေၾကညာအပ္ပါသည္။)

Click to comment

Leave a Reply

သင့် email လိပ်စာကို ဖော်ပြမည် မဟုတ်ပါ။ လိုအပ်သော ကွက်လပ်များကို * ဖြင့်မှတ်သားထားသည်

Most Popular

Healthy Life Ad
Healthy Life Ad
To Top